W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 497: A grobów wciąż przybywa...

« poprzedni dopis
 
***



A grobów wciąż przybywa.

Już duszno pod ścianą.

Stawiałam tutaj znicze,

teraz palę nowe.

I pod najcichszym krokiem,

pod najlżejszym słowem

pęka coraz dotkliwiej ziemia obiecana.



A jeszcze noszę w sobie

cmentarzysko złudzeń.

Mroczne krypty miłości.

Nagrobki nadziei.

Kurhany rozczarowań do wzniosłych idei.

Betonowe grobowce

wiernej wiary w ludzi.
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

Śliczny ^^

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.