Ale jednak ludzie wierzą. Wierzą w Boga, pod różnymi postaciami. Dla jednych to Chrystus Jezus, dla innych Allach, jeszcze dla innych Budda. Ale dlaczego? Co jest takiego w człowieku, że tak pragnie wierzyć w to, że ktoś jest tam, gdzie my nie możemy dotrzeć, i nadal być sobą? Dlaczego, mimo tego co widzimy na tym świecie, te wydarzenia, którymi jesteśmy doświadczani, nie zmieniły naszych poglądów? Żyjemy w nowoczesnym świecie, w którym władze sprawuje wiedza i informacja. Domagamy się ciągłych dowodów istnienia rzeczy. A jednak wierzymy w coś, czego nie możemy zobaczyć, zbadać. A mimo to brniemy w to nadal. Ludzie odchodzą od wiary w niewidzialny byt, nazywany Bogiem. Jednak nadal wiele milionów ludzi trwa w tym zjawisku. Wiele milionów ludzi nie widzi swojego życia bez tego bytu. Dlaczego? Co jest z nami, że od wieków trwamy we własnym przekonaniu, oddając życie w ochronie tego, o czym nie możemy powiedzieć: "Tak, widziałem, słyszałem i mogłem się przekonać o jego prawdziwości".
