Dla ciała i dla ducha  zobacz opis świata »

Dopis 235: Czas zatrzymuje...

« poprzedni dopis
 
***





Czas zatrzymuje się

krążą fraktale wspomnień

wirują w powietrzu

Gdy połykam wiersze

I popijam herbatą



Poeci czasów minionych

na chwilkę ożywają

Ekscentryczki

o motylich duszach

snują opowieści

ubarwionej młodości



Czas na chwilę umiera

I tykanie zegara

jest jakby żartem

Tak jak wtedy

gdy nie znam tego

co nadejdzie

Nieważne

Gdy czas się wskrzesi

wtedy będę się martwić

o jutro niepoważne
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 2

Łiiii... "Czas zatrzymuje się", gdy czytam to, co piszesz :) Słodko sentymentalny i uroczo spokojny w swej melancholii. Podobać mi się z tych względów :) I te"jutro niepoważne" - cudeńko :)


SPRAWDZONE


Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.