Ludzie listy piszą...  zobacz opis świata »

Dopis 23:Drogi nieznajomy , Kimkolwiek jesteś , nie...

« poprzedni dopis
 

Mayday 8

Od: 13.12.2008,aktywny: dawno temu

Tekstów: 2,

Dopisów: 58,


Drogi nieznajomy,

Kimkolwiek jesteś, nie zrozumiesz mnie. Nie wiem, czy nawet najbliżsi mnie zrozumieją. To wszystko jest trudne i skomplikowane. Jeśli jednak chcesz chociaż trochę się przybliżyć do zrozumienia mnie, postaw się w mojej sytuacji. Żyj tak jak ja. Z dnia na dzień strać wszystko. Prawie wszystko… Plany, naprawdę wielkie plany, wszystko co chcesz mieć, to na czym Ci zależy, z dnia na dzień, z godziny na godzinę, zupełnie niespodziewanie niech zniknie z Twojego życia.

Nie jesteś w stanie tak żyć. To wszystko Cię przerasta. Czujesz, że pod tym ciężarem ledwo oddychasz. Czemu… Codziennie zadajesz sobie to pytanie. Czemu to spotkało właśnie Ciebie? Chcesz żyć normalnie, ale jednak każdy kolejny krok sprawia Ci ogromny ból, każde miejsce, gdzie jesteś, przypomina Ci tą ukochaną osobę. Każdy gest, każda rzecz, każde słowo. Przypominasz sobie, jak akcentował poszczególne zdania. Przypominasz sobie, jak wyglądał, kiedy był zły i jakie miał piękne oczy gdy się śmiał. I znowu zadajesz sobie pytanie: Czemu?... To wszystko jest dla Ciebie niepojęte. Ale ja tak żyję. Jeden, trzy, pięć dni... Straciłam wszystko, a po moim bolesnym upadku nie mogę się podnieść. I dlatego piszę. Chcę schować moje cierpienia do szuflady, spisane na kartce papieru, zagrzebane gdzieś głęboko. Pragnę się wreszcie unieść, odbić od dna i nigdy więcej na nie nie powrócić.

Może kiedyś zdarzyło Ci się coś takiego samego jak mnie. Może napisałeś listy i wysłałeś z wiatrem z nadzieją, że ktoś je przeczyta. Ale ja nie wierzę w cuda. Schowam mój list na dno szuflady, z nadzieją, ze zapomnę o wszystkim, a moje smutki zostaną pogrzebane. I będę głęboko wierzyła, że jeśli ktoś kiedykolwiek to przeczyta, to tylko dlatego, że ja, z uśmiechem na ustach, w otoczeniu tych, których kocham, odejdę z tego świata. A ten list będzie tylko przeszłością. Gdzieś głęboko pogrzebaną na dnie mojej duszy, moich wspomnień.



Wierz, że już odnalazłam szczęście i nie wypuszczę go z objęć.



Ta z samego dna
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 2

Pięknie ujęte myślenie za co daję +


Witamy na portalu ^^


Trochę naiwne... Ale pisane przez życie i szczere! pozdrawiam, również witam na piszmy;)

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.