Indagatio

Opis świata:

Akcja toczy się w Warszawie, ale Warszawie takiej, jaką widzi zapracowany, 32-letni architekt. Warszawie zadymionej, zakopconej, zagraconej niepotrzebnymi budynkami i pełnej bezwartościowych ludzi. Nasz bohater, oby jak najdłużej pozostał bezimienny, jest rasowym szydercą. Nie podoba mu się wszystko, łącznie z własnym życiem, ale na zmiany ochoty też nie ma. Na studia poszedł za względu na dziewczynę – uśmiechniętą blondynkę z dużymi oczami - która pewnego pięknego dnia po prostu zniknęła z ich kawalerki. Zostawiła po sobie paczkę niedopalonych papierosów. Telefonu nie odbiera, rodzina nic nie wie. Poszukiwania niczego nie dały, nikt nie zgłosił zaginięcia, a policja wykluczyła porwanie, bo ponoć dokonała gdzieś jakiejś transakcji, ponoć skontaktowała się z rodziną. Ale jemu ani słowa.

Chciałabym, żeby wyszło z tego opowiadanie o wiecznym pościgu za ideałem, który tutaj symbolizuje owa dziewczyna, ale który niekoniecznie okaże się nią pod koniec. Realia możecie wyginać, możecie sami ustalić datę, wstawić, dajmy na to, zrobotyzowany świat i kilka nierealnych, surrealistycznych aspektów. Droga wolna, używajcie wyobraźni, pozwalajcie sobie na ironię, nabijanie się ze świata.

Prosiłabym o unikanie pisania o Niej – nie wiem, czy w ogóle chcę Ją wprowadzić, najwyżej pod koniec. Nowe postacie jak najbardziej wprowadzać, ale bez słodkości – ten świat jest brutalny i ponury, wszyscy pokazują swoją „drugą stronę”. A przynajmniej naszemu bohaterowi taki się wydaje.



indagatio [łac.] - poszukiwanie