- Ja występowałem w sadzie jako biegły. Wraz ze mną zeznawał lekarz okręgowy, doktor Michaelson.
Powiedziałem sędziom, że czworo dzieci otrzymało ode mnie zwolnienie z obowiązku uczestniczenia w zajęciach szkolnych, bowiem obrażenie jakich doznały podczas chłosty, którą im wymierzono 20 maja, uczyniły wyraźny uszczerbek na zdrowiu uczniów.Starałem się wszystko przedstawić spokojnie i rzetelnie. Jednak podkreśliłem w swej wypowiedzi, że sposób w jaki wymierzono chłostę dzieciom, był sposobem barbarzyńskim i niedopuszczalnym. Jednak kolega mój, czego bardzo żałuję wycofał się ze składania wyjaśnień stwierdzeniem , że on w owym czasie żadnego dziecka nie badał. To naprawdę smutne. Kolega w fachu a nie potrafił dać świadectwa w tak ważnej dla wszystkich sprawie.
Muszę przyznać, że podczas procesu bardzo poruszyła mnie mowa obrończa mecenasa Wolińskiego. Nawet zapisałem sobie jej fragment w notesie. Chwileczkę... - Doktor sięgnął do wewnętrznej kieszeni marynarki, wyjmując stamtąd notes oprawny w marmurkowy papier, przerzucił kilka kartek - O tak, znalazłem, posłuchajcie państwo: "Wy, nasi panowie, jesteście wysokimi urzędnikami państwa, które cieszy się najwyższym rozkwitem, a którego potęga i sława promieniują daleko. Zważcie jednak, że w swej przeszłości państwo to miało również smutne i ciężkie godziny. Gdybyście, moi panowie, żyli w tych czasach, cobyście rzekli, jeśliby dzieci wasze zmuszano uczyć się w obcym, niezrozumiałym języku wielkich prawd wiary, które mogą stać się dla nich drogowskazami w życiu późniejszym?". Tak odważnie i otwarcie zwrócił się do panów przysięgłych. Udowodnił też, że kara, która wymierzono dzieciom była zbyt dotkliwa i zbyt okrutna, by rodzice maltretowanych swych pociech mogli stać koło tego obojętnie. I tylko to, że próbowali wstrzymać gwałt zadany ich dzieciom, teraz znaleźli się na ławie oskarżonych.
Powiedziałem sędziom, że czworo dzieci otrzymało ode mnie zwolnienie z obowiązku uczestniczenia w zajęciach szkolnych, bowiem obrażenie jakich doznały podczas chłosty, którą im wymierzono 20 maja, uczyniły wyraźny uszczerbek na zdrowiu uczniów.Starałem się wszystko przedstawić spokojnie i rzetelnie. Jednak podkreśliłem w swej wypowiedzi, że sposób w jaki wymierzono chłostę dzieciom, był sposobem barbarzyńskim i niedopuszczalnym. Jednak kolega mój, czego bardzo żałuję wycofał się ze składania wyjaśnień stwierdzeniem , że on w owym czasie żadnego dziecka nie badał. To naprawdę smutne. Kolega w fachu a nie potrafił dać świadectwa w tak ważnej dla wszystkich sprawie.
Muszę przyznać, że podczas procesu bardzo poruszyła mnie mowa obrończa mecenasa Wolińskiego. Nawet zapisałem sobie jej fragment w notesie. Chwileczkę... - Doktor sięgnął do wewnętrznej kieszeni marynarki, wyjmując stamtąd notes oprawny w marmurkowy papier, przerzucił kilka kartek - O tak, znalazłem, posłuchajcie państwo: "Wy, nasi panowie, jesteście wysokimi urzędnikami państwa, które cieszy się najwyższym rozkwitem, a którego potęga i sława promieniują daleko. Zważcie jednak, że w swej przeszłości państwo to miało również smutne i ciężkie godziny. Gdybyście, moi panowie, żyli w tych czasach, cobyście rzekli, jeśliby dzieci wasze zmuszano uczyć się w obcym, niezrozumiałym języku wielkich prawd wiary, które mogą stać się dla nich drogowskazami w życiu późniejszym?". Tak odważnie i otwarcie zwrócił się do panów przysięgłych. Udowodnił też, że kara, która wymierzono dzieciom była zbyt dotkliwa i zbyt okrutna, by rodzice maltretowanych swych pociech mogli stać koło tego obojętnie. I tylko to, że próbowali wstrzymać gwałt zadany ich dzieciom, teraz znaleźli się na ławie oskarżonych.
