Dopis 23:Miała sen...

Miała sen. Stała pośród tłumu uzbrojonych ludzi. Widziała rozciągające się aż po horyzont błonia. Przed nią na skale stał mężczyzna, który kogoś jej przypominał. Gdy zaczął przemawiać, wszyscy patrzyli na niego, i nikt nie przerywał.

- Bracia, oto stoję przed wami, a za mną znajdują się groby naszych przyjaciół, którzy polegli w ważnej sprawie, o którą i my walczymy. Odeszli okryci chwalą setek starć, gdzie wykazywali się męstwem, odwaga i walecznością. Nie bali się poświęcić swego życia, ponieważ wiedzieli, że my, będziemy kontynuować ich dzieło. Odczuwacie strach przed tym, że możecie do nich dołączyć. Ja także odczuwam strach przed śmiercią. Ale nie pozwolę mu, by przejął kontrolę nad moimi czynami. Nie boje się, że zginę, bo mam świadomość, że jeśli do tego dojdzie, WY będziecie kontynuować moje dzieło. Będziecie walczyć, a choć polegniemy, Nasze duchy spotkają się w Walhalli, gdzie bohaterowie żyją wiecznie.

Gdy skończył mówić, zszedł ze skały, a Hex obudziła się.

Domyśliła się, że to żaden sen, lecz następna wizja. Nie mogła zapomnieć twarzy tego chłopaka. Choć znajdowały się na niej blizny, i tak wydawała jej się znajoma. Po chwili zasnęła ponownie, ale teraz nie nadeszła żadna wizja.