Wyrwana kartka z pamiętnika.
00.00.0000
Drogi pamiętniku, siedzę przed białą kartką papieru i myślę. Myśli kłębią się w mojej głowie, oblewa mnie zimny pot, a za chwilę czuję gorący podmuch. Dlaczego ja? Dlaczego to dopadło mnie? Pytasz co? Przeczucia. Cholerne przeczucia. Wiem,że coś się wydarzy zanim to nastąpi. Moje sny na jawie doprowadzają mnie do szału. Kierują moim losem, wymuszają na mnie konkretne działania, których bym nigdy nie podjęła, gdyby nie one.
Drogi pamiętniku wiem, że mi nie odpowiesz, ale jesteś jedynym miejscem, gdzie mogę swobodnie o tym mówić. I nie ważne, że może ktoś do ciebie zajrzy, przeczyta i tak nie zrozumie. Nie zrozumie jaki straszny lęk toczy moje serce, gdy ja wiem, że wydarzy się coś, zanim to nastąpi. Czy ze mną jest coś nie tak? Dlaczego ja wiem, a inni nie? Prowadzą spokojne życie, podejmują decyzje dobre i złe, ale ich własne. Dlaczego więc nie ja? Dlaczego dręczą mnie te demony wiedzy przyszłej? Dlaczego to spotyka mnie?
Tyle pytań i żadnej odpowiedzi. wysyłam więc w kosmos wołanie o pomoc. Może z gwiazd lub makro przestrzeni ktoś odpowie mi...?
Tak chciałabym osiągnąć spokój. Nie wiedzieć, nie czuć tego co nieuniknione. I kto mi pomoże?


