Reminiscencje  zobacz opis świata »

Dopis 72:nic szczególnego powietrze...

« poprzedni dopis
 

Cassie 64

Od: 11.01.2007,aktywny: dawno temu

Tekstów: 3,

Dopisów: 181,


nic szczególnego

powietrze nasiąknięte

smutkiem pachnie

bzem i spalinami



siedzimy w altance

która mogłaby być

usłana różami jak

dawniej rozmawiając

powiedzmy półgłosem



nic szczególnego

zmierzcha gdzieś

za widnokręgiem

możnaby zacząć szukać

szczęścia na przykład



od jutra



dziś już nie zdążymy



pozostaje nam czekać

na spadającą gwiazdę



nic więcej



 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 2

hm trudno powiedziec co sie sadzi hm malo rymow ale wiadomo ze wiersze nie musza miec rymow hm niewiem no ja twiersze ze zawsze mozna cos zmienic o kazdej porze dnia i nocy no chyba ze to mialo miec przeslanie ze ktos jest leniwy i odklada to ciagle na inny dzien pod roznymi glupimi pretekstami byle sie wymigac niewiem ale pozdrowionka:)


Wiersz jest właśnie o ludziach, którzy zapomnieli, że szczęściu trzeba pomóc. Siedzą i czekają na spadającą gwiazdkę (która i tak nie spadnie, ponieważ cudów nie ma). Ich życie składa się właśnie z nieustającego czekania. Chcą być szczęśliwi, ale nie są zbyt leniwi, by spróbować coś zmienić. Na szczescie ja do nic nie należę :P Po Twoim komencie widzę, że Ty też nie:)


Pozdrawiam :)


Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.