W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 500:Obłęd Życia Wpatrywać się w góry...

« poprzedni dopis
 
Obłęd Życia



Wpatrywać się w góry podziwiać

obłoki , a między nimi księżyc

piękny, wręcz przejrzyście złoty.

Bałwany z chmur powstałe na niebie

kłębiąc się wciąż wzywają do siebie.



Odpycham rękoma je jak tylko mogę

lecz się zsuwają jak na przestrogę,

milcząc wciąż walczę z tymi chmurami

nie daję rady , już mój Kochany.



Wciąga mnie w siebie błękit na niebie

piękno księżyca , słońca i gwiazd.

Rozdzieram serce krzyczę do Ciebie

bo nie chcę , żeby nadszedł ten czas.



Tak bardzo kocham drzewa i zieleń ,

promyk słonecznych i ciepłych dni.

Morza i wzgórza powstałe na ziemi,

podziwiam szczerze - lecą mi łzy.



Kryształ rozbija się o me ubranie

kaleczy serce kroplą po kropli.

Jakie jest ciężkie takie rozstanie

kochając sercem , duszą i ciałem.
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 0

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.