W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 161: odciski twych palców już...

« poprzedni dopis
 
***

odciski

twych palców

już nie na

skórze

odbite linie

w ciele

krążą drążą

każdy

na milimetr

pręgi





***

kończą się nasze

pustych krzeseł

rozmowy



naprzeciwko

mnie siedzisz

ty

naprzeciwko

ciebie ja



między nami

rozłożona

talia kart



moje spojrzenie

twój uśmiech

mój uśmiech



zaczęły się

nowe nasze

rozmowy



nieważne jak

inne ważne jest

że krzesła dwa

nie są puste





***

nocna herbata

z cytryną

dwie łyżki cukru



wiesz…



pewna kobieta

zakochała się

we mnie



ja nie…



ta kobieta

mimo milczenia

przesyła wiersze



wiesz…



nocnej herbaty

w samotności

mi trzeba



jej nie…



powiedz mi

jak powiedzieć

nie chcę





***

wróciłam w

samotności

objęcia

wtuliłam się

w nie

stęskniona



lecz oto ktoś

zakłóca

wcale nie

przyjaźnie

ani nie

mile



ja nie widzę

nie reaguję

mówię

jestem sama

wolna i tak

chcę



lecz oto ktoś

tego nie

widzi lecz

ja nie mam

wyrzutów

sumienia



jestem sobie

tak jak mi

teraz potrzeba

bo serca

nie da się

zmusić



 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

SPRAWDZONE

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.