W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 325:() Pięknie ujęte pięknie napisane...

« poprzedni dopis
 
(***)



Pięknie ujęte pięknie

napisane , a ja wciąż

drążę swą świeżą ranę,

I tak mą duszę kamień

przygniata - w sercu zaś

mym powstaje łata.

Krzyczę okrutnie nie radzę

sobie , może to prześpię

- ja już nie mogę.

Może wspomnienie mnie ,

odblokuje ja już nie wierzę

ja juz nie czuję.

 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

*napisane[/ ], a ja wciąż

*sobie[/ ], może to prześpię

*Może wspomnienie mnie[/ ],

*ja ju[ż] nie czuję.

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.