Półsen
Opis świata:
Małe miasteczko na południu Polski, czasy współczesne. Eliza jest początkującą pisarką. W swojej miejscowości uchodzi za miłą i uczynną osobę, ale nie wyróżnia się niczym szczególnym. Aż do czasu... Pewnego dnia dochodzi do wypadku. Eliza zostaje staranowana przez rozpędzonego konia. Zapada w śpiączkę. Ma wtedy siedemnaście lat. Mijają lata. W dzień swoich dwudziestych urodzin dziewczyna budzi się. Nie pamięta nic: ani kim jest, ani co się stało. Musi uczyć się żyć na nowo. Wspiera ją jedynie ojciec, który jest jedyną rodziną dziewczyny. Jej matka zmarła przy porodzie.Eliza początkowo jest skryta i zamknięta w sobie. Dokuczają jej bóle głowy i ma dziwne wizje. Kilka miesięcy po przebudzeniu, zaczyna mieć dziwne sny. Nękają ją koszmary, często pojawia się w nich twarz zagubionej dziewczynki, a później także innych ludzi. Eliza zaczyna przeglądać zdjęcia zaginionych. Okazuje się, że wielu z nich nie żyje. Eliza sama nie wie, co ma o tym myśleć. Pół roku później, wizje i sny zaczynają się bardziej urealniać. Dziewczyna ciągle wraca do tego samego miasteczka w snach, tylko do odległych czasów. Stara się zrozumieć, co się dzieje w jej psychice. Początkowo boi się zasnąć, chodzi do psychologa. Ten jednak stwierdza, że jej "podróże w czasie" mogą pomóc wielu ludziom, których historia miała dramatyczny koniec. Stara się ją wesprzeć. Eliza zaczyna więc im pomagać. Ratuje ludzi przed śmiercią, cierpieniem i tragicznymi zdarzeniami, aby ich życie nie kończyło się tak szybko...
Opisuje to wszystko w książce pt. "Półsen". Każdą przygodę, każdą senną wyprawę. Gdy przelewa słowa na papier dopiero wtedy czuje się wolna. Ale jest jeszcze jedna ważna rzecz: sen jest dla Elizy drugim życiem. Wszystko, co się w nim stanie, ma swoje odbicie w jej prawdziwym życiu. Skaleczenia, choroby, przedmioty, uczucia... Potrafi przenieść wszystko do świata rzeczywistego. Powoli zaciera się granica pomiędzy nimi i Eliza zaczyna się zastanawiać, które życie jest tak naprawdę prawdziwe. Czy będzie musiała dokonać wyboru między światami? A może to wszystko po prostu jest śpiączką i nigdy się nie obudzi?
Chcę, abyśmy opisywali dużo uczuć Elizy. Ważne jest to, co dzieje się w jej psychice. W razie pytań proszę na PW. Chętnie omówię z zainteresowanymi szczegóły:) Zachęcam do dopisywania.
