Powiew Wiatru

Opis świata:

Czarne pióro stoczyło się po drewnianym blacie biurka zahaczając na chwilę o róg papieru, po czym uderzając o podłogę rozbiło metalową stalówkę. Przetoczyło się jeszcze parę centymetrów w stronę niedużej szczeliny parkietu zanim się zatrzymało. Siedząca na krześle dziewczyna schyliła się i podniosła pióro odrywając na chwilę swoje myśli od pisanego listu. Przyglądała mu się dokładnie przez jakiś czas, a następnie odłożyła je na biurko w tym samym miejscu gdzie leżało. Zgięła kartkę na pół i włożyła ją do koperty, na której widniał napis: „Filip Axer, Kancelaria Adwokacka”. Kładąc ją przy naftowej lampie tak, aby była jak najbardziej widoczna, wstała z krzesła i udała się w kierunku wyjścia.

Poranne słońce oświetlało ganek pomarańczowymi promieniami sprawiając, że sosnowe drewno wydawało się płonąć. Dziewczyna stanęła na środku i wzięła głęboki wdech czystego powietrza. Na jej twarzy pojawił się uśmiech. Już od dawna nie pamiętała, kiedy poranek sprawiał jej taką radość. Może dlatego, że był ostatni, lecz nie chciała o tym myśleć. Wspomnienia i towarzyszący im ból zostawiła dawno za sobą. Jedyne, co teraz potrzebowała to spokoju. Wiecznego spokoju. Miała już dosyć rozczulania się nad sobą i niespełnionymi marzeniami. W końcu nadszedł czas działania. Zeskoczyła z ganku i zaczęła biec przed siebie. Mokra od rosy trawa moczyła końce jej długiej sukni sprawiając, że stawała się coraz cięższa. Biegła nie zwracając na nic uwagi. Mijała sady, łąki i pola, aby zatrzymać się nagle na krawędzi urwiska. Potężny wiatr wydobywający się z wnętrza szarpał jej rude włosy. Podeszła bliżej do przepaści. Jej stopy ledwo utrzymywały się na osuwistej ziemi...