Dopis 230:Pozbyłam się ciebie , tak jak pozbywa...

Pozbyłam się ciebie,

tak jak pozbywa się

warstwy pleśni

ze starej kanapki.

Zeskrobałam cię

z mojego serca

szpachelką obojętności.

Nawet nie bolało,

warstwa obrzydzenia

była zbyt gruba,

bym mogła cokolwiek

poczuć poza ulgą.

Z trudem hamując

odruch wymiotny

złapałam cię między

palec serdeczny

a wskazujący

przez szmatę,

aby rąk nie zabrudzić.

Odrzuciłam cię

daleko od siebie

na żer robakom

i bezdomnym kotom,

tak jak wyrzuca się

starą kanapkę

pokrytą warstwą pleśni.



Żałuję?

Skądże.

Kto normalny żałowałby

spleśniałej kanapki

z zeschniętym serem.



***



zagłaskaj kota na śmierć