W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 560:"Pułapka życia" Ty dałeś...

« poprzedni dopis
 
"Pułapka życia"



Ty dałeś kwiatom woń by mogły marzyć

Ty światłem światy nowe malujesz na ukochanej twarzy



Czemu zdradziłeś

Dlaczego osaczony sam dziś muszę walczyć



o życie



Przetrwać dzień to dziś nic nie znaczy

To wszystko czego dziś pragnę



życzenia

prośby

obawy



Jak może mówić o niebie anioł

upadły



Jak czarna skała i piasek śpiewać mają

życie



Pustynią się stałem i moje ciało i serce

Wolno dzień po dniu noc za nocą bardziej martwy

jestem



Cóż jest winne słońce ono pomaga większości

zabija tylko niewielu



Nie winię miłości



I skoro nie żyję że żyję cóż znaczy

Blisko mi dziś do śmierci i nie potrafię już własnych marzeń marzyć



Ale myśli pozostały złudne

ciche podszepty nie do końca pokonanej jaźni



Och zabić zabić je po trzykroć zabić

Myśli własne żądze i obawy



I to śmierci pragnienie ściąć mu głowę i z ołtarza martwe ciało zrzucić na podłogę

Niech już nie kłamie więcej



Niech się stanie tylko światłem



Niepowstrzymywaną wiązką czystych fotonów



Kto jest niewolnikiem ten wolności pragnie

Uwolnienia od wstydu

 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

świetny wiersz! podoba mi się!

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.