Co u Ciebie? - Czyli zbiorowy pamiętnik  zobacz opis świata »

Dopis 449:Rozpiera mnie chęć napisania czegoś , ale jak...

« poprzedni dopis
 
Rozpiera mnie chęć napisania czegoś, ale jak siadam przed kartką, albo przed ekranem monitora, to w środku coś jakby się zamyka. Za oknem cały dzień był najgorszy rodzaj szarości, ten z tych przytłaczających i rażących w oczy. W dodatku czytam Masłowską, przerażającą, obcesową i nieprzyjemną. A mimo wszystko przemówiła do mnie, w tym sensie najgorszym, negatywnym, smutnym i otwierającym oczy na prawdę o samej sobie.



Utożsamiłam się z Alą.



Czuję się jak zepsuty człowiek nie nadający się do życia wśród innych ludzi. To chyba nie jest najlepsza niedziela na zastanawianie się nad sensem własnego życia.



I kurde znowu zabrzmiało sentymentalnie ;)
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 0

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.