Uczucia odległe jak...  zobacz opis świata »

Dopis 15:Rozum Podstawa , główna kolumna...

« poprzedni dopis
 

Drache 42

Od: 11.06.2007,aktywny: dawno temu

Tekstów: 4,

Dopisów: 172,


Rozum



Podstawa, główna kolumna, na której oparłem swe życie. Jedni wolą chlać, inni bogacić się, a jeszcze inni cieszyć życiem. A ja myślę. Cogito, ergo sum. Banalne, ale prawdziwe.

Do tej pory zawsze sądziłem, że rozumem obejmę świat i każdy jego aspekt, po kolei i razem, rozbiję na części pierwsze i wniknę w samą istotę rzeczy, która, podobno, zarezerwowana jest tylko dla Boga. Chęć zobaczenia świata w pigułce, zerwania zasłony i spojrzenia, co jest za nią. Chęć dokopania się do fundamentów i dalej, dalej i dalej.

Wiedza to klucz do potęgi, a gromadzona jest za sprawą rozumu. Empiria to nie wszystko, tak jak słowo nie jest wszystkim. Po trochu z każdego, by uzyskać wszystko, obraz całości, obie strony równania.

A mimo to, chociaż wiedzę szeroką posiadłem, chociaż znam słów wiele, chociaż poznaję języki świata, jego historię i naturę, zgłębiam umysły ludzi, pomysły i idee, chociaż każdego dnia wiem coraz więcej, to jednak wiem, że nic nie wiem. I nie wiem najważniejszego.

Scio me nihil scire, co dobrze zapamiętałem.

Rozbiję to zdanie na części. Przetłumaczę. Zmienię, przebuduję. Gramatycznie zmienię, treściowo pozostawię. I cóż mi to da?

To tylko zdanie. Wiem, co z nim zrobić, wiem jak stosować, ale czy wiem, jak się zastosować?

Słowa, pojęcia, zdania i daty. Wielkie myśli i idee. Czyny, które każdy zna i pamięta. Budowa człowieka. Cuda architektury. Wielkie bitwy. Masowe mordy. Teorie. Prawdopodobieństwa. Spekulacje. Możliwości. Fakty i mity, prawda i kłamstwa, ciekawostki. Wszystko razem, wszystko osobno, dla każdego i nikogo, z sensem i bez, i wszystko to ogarnięte, posegregowane, wrzucone do katalogów albo spisane. Wszystko i nic, od lewa do prawa.

Słowa, słowa.

A czym jest uczucie?

Podam definicję, a nawet dwie. Rozwine je, znajdę źródła, teoretyków oraz myślicieli. Powiem wszystko, co wiem i pokażę, jak mało wiem.

Los dał mi szansę. Rozum ją zaakceptował, serce chciało wykorzystać. Gdzieś tkwił błąd. Teraz to wiem.

Zbyt szybko. Zbyt niedokładnie. Zbyt zaborczo.

Źle, źle, źle.

Wiem, że nie wiem, co robić. Że chociaż wiem wiele, to nic nie wiem, bo nie jestem w stanie skorzystać z niej wtedy, gdy przydałaby się, tak naprawdę przydała.

Carpe noctum, co właśnie czynię. W stanie świadomości, gdy nic nie jest idealne, człowiek się rozbudza i przystępuje do czynu. W stanie smutku, kiedyś, popełniłem wielki błąd. Co mnie nie zabije, to wzmocni, wiem dzięki temu więcej. Lecz życie kocha powtórki.

Rozum mnie zawiódł. Kolejny już raz, nie pierwszy i nie ostatni, tego pewien jestem całkowicie.



< Podpisane pazurem, z odciskiem łapy obok > Drache
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 4

Nie wiem czemu ale wpis mi sie wyjątkowo spodobał;)

mnie również...

hmm... wpis wyjątkowy...

super wpis, mówi o sprawach prostych tak, jak jeszcze nikt nie powiedział:)

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.