Uczucia  zobacz opis świata »

Dopis 72: Siedziałam w swym pokoju , Bardzo...

« poprzedni dopis
 

Kamuniak 8

Od: 24.02.2007,aktywny: dawno temu

Tekstów: 2,

Dopisów: 29,


***



Siedziałam w swym pokoju,

Bardzo cichutko tak.

Widziałam, jak odchodzisz,

Odchodzisz w siną dal.

Taszczyłeś swą walizkę,

Aż tchu zabrakło Ci.

Spojrzałaś jeszcze w okno.

Widziałeś moje łzy.

Płakałam jeszcze długo,

Płakałam cały czas

Wiedząc, że być może

Widzę Cię ostatni raz.



Krzyknęłam głośno: „Tato!

Zaczekaj, to nie tak!

Mamusi jest już smutno,

Wszystkich słów jej żal!”

Mamusia jest zmartwiona

I bardzo szczerze płacze.

Chciałaby przeprosić…

Przeprosić mego tatę.

Wychodzę szybko przed dom,

Rozglądam się dookoła,

Lecz ciebie już tu nie ma…

„Wróć!”, łkam roztrzęsiona.



12 lat minęło.

Myślałam, że to sen.

Nie napisałeś słowa,

Nie odezwałeś się.

I od tamtego czasu

Nie widziałam już Cię.

Ciekawa jestem tylko,

Czy jeszcze kochasz mnie?



Czy pamiętasz o mnie?
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

smutne...i zarazem piękne

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.