Szkarłatne Dzienniki

Opis świata:

[SZKIC OGÓLNY]



Mamy rok 1991. Josh Heffner, student historii na Uniwersytecie Oxfordzkim zwiedzając stare mury dawnego opactwa w Lancaster natrafia na stare, oprawione w szkarłatną skórę woluminy. Już po otwarciu pierwszej strony wiedział, że to co trzyma w swoich rękach nie jest starym wydaniem biblii wiklefistów, ani zbiorem skryptów i psalmów lecz pamiętnikiem pisanym przed wieloma laty, pamiętniiem, który wraz z odsłonięciem kolejnej strony odkrywa przed nim niezwykła i dramatyczną historię egzystencji wampira o imieniu Victor. To opowieść o przeklętym losie potępionego wampira, który przez wieki szuka swego ja rozerwany pomiędzy człowieczeństwem a naturą drapieżnika. Pełna erostyzmu i zmysłowości opowieść, której nie mogła spisać ręka śmiertelnika.



[ZAŁOŻENIA]



Proszę nie opierać się pod żadnym pozorem na Świecie Mroku ani jego założeniach, jak również realich społeczno-politycznych potępionych. W tym względzie najlepszym fundamentem będzie dla nas wszystkich "Wywiad z Wampirem" Anny Rice jak również reszta dzieł Wampirzych Kronik. W tym względzie nawet ciekawą rzeczą było by wprowadzenie jakiegoś elementu czy tez postaci z dzieł Anny Rice.



[NASTRÓJ]



Wyobraź sobie świat widziany oczami wampira, nie ten pełen przyziemnych spraw, które śmiertelni tak ukochali, lecz inny, mroczny i prawdziwy, ten gdzie cierpienie i miłość w pojęciu śmiertelników nie są nawet w połowie tym czym są dla wampirów. Wyobraź sobie wewnętrzny konflikt, pełną erotyzmu akcję, zmysłwość i potępioną duszę, która szuka własnego Ja pośród mroków nocy.



[AKCJA]



Świat przedstawiony to świat widziany oczami wampira, który przelewa na papier swój pełen cierpienia żywot. To główna oś akcji, jedynie od czasu do czasu wracamy myślami do przerażonego chłopaka, przewracającego kolejną stronę Szkarłatnych Dzienników gdzieś pośród ruin opactwa, co jest momentem wytchnienia dla czytelnika, ciszą przed burzą, przed otwróceniem kolejnej strony opisującej straszliwy ale i po cześci ekscytujący los potępnionej egzystencji. To co rozgrywa się wewnątrz, to co niewidoczne, wszelkie dylematy, rozterki, dramatyzm i uczucia staramy się wystawić na pierwszy plan pokazując jak złożona może być natura przeklętego, jakie cierpienie może nieść ze sobą bycie wampirem. Szkarłatne Kroniki są nie dokońca pamiętnikiem, lecz pisaną w formie ciągłej refleksją nad własną egzystencją, retrospekcją wydarzeń z przed lat, przypomnieniem swego żywota i spowiedzią, której akcja zaczyna się w roku 1793 w Paryżu.