Taki jak ja...

Opis świata:

Tego dnia jak zwykle zostałam po lekcji i z wyczekującym uśmiechem podeszłam do biurka nauczycielki. Już się przyzwyczaiłam do tego kółka, teraz już mi nie przeszkadzało i nawet jakaś przyrodnicza nutka we mnie zaiskrzyła.
Długo nie musiałam czekać. Weszli do klasy jak gdyby nigdy nic. Wpatrzyłam się w niego jak w obraz i serce mi zatrzepotało. Głos uwiązł w gardle, a ja spojrzałam i już miałam się spróbować odezwać, gdy jakaś niezgłębiona siła mnie od tego powstrzymała. Patrzyliśmy na siebie krótko, po czym oni obaj wdali się w konwersację z przyrodniczką.
A ja czekałam. Czekałam, wciąż próbując zgłębiać swoje myśli i zastanawiać się, dlaczego nagle zostawiłam dawną siebie, dlaczego zaczęłam podejmować pochopne decyzje i dlaczego od pewnego czasu rozmyślam o kimś intensywnie. Czułam się, jakbym zostawiała spokojną przystań i oddalała się na nieznane głębiny. W sercu czułam dziwny ucisk, który śiwadczył o tym, jak działa mój umysł.
Czułam, że zdradziłam.
Ale za to w słusznej sprawie.