Ten spojrzał na dziewczynę i wolno odsunął się na bok.
- Nie teraz. - Widząc jednak, posmutniałą twarz koleżanki nie potrafiącej ukryć rozczarowania dodał - Może później...
Dziewczyna zacisnęła usta. Odwróciła się na pięcie i podeszła do Michała.
- Zatańczymy?
- Z tobą zawsze. - Chłopak objął ją w pół i poprowadził na środek pokoju. - Jarek, puść coś szybkiego - rzucił przez ramię do kolegi. Po chwili dołączyli do nich pozostali. Tylko Karol stał oparty o ścianę, patrząc na wirujące pary.
Karolina była w swoim żywiole. Lubiła tańczyć i wiedziała, że robi to dobrze. Widziała rozognione spojrzenia chłopców śledzących jej ruchy, czuła nieomal dotyk tych spojrzeń na swym ciele. Ruchy jej były coraz bardziej zmysłowe, prowokujące. Kontem oka zauważyła Michała oblizującego wargi. Roześmiała się. Jednak nie przestała. Prowokowała go ruchami gibkiego ciała, delikatnym subtelnym uśmiechem. Widziała jak Michał pręży mięśnie klatki, przysuwa się coraz bliżej, udając, że przeszkadzają mu inni tańczący, by tylko stanąć jak najbliżej tańczącej Karoliny. W tej samej chwili muzyka zmieniła się i popłynęła spokojna ballada. Michał przytrzymał Karolinę za łokieć. Objął ją i przytulił. Wolno kołysali się w takt muzyki. W pewnym momencie dziewczyna uczuła, że chłopak pocałował ją w czubek głowy. Zdziwiona i rozbawiona podniosła głowę. W tej samej chwili Michał spuścił głowę i delikatnie pocałował ją w usta. Odsunęła się delikatnie, jednak nie wysunęła się z jego ramion. Tańczyli dalej. Karolina przytulona do ramienia Michała dyskretnie rozejrzała się po pokoju. Jednak Korol nie przyglądał się już tańczącym skupiony na czasopiśmie, które akurat przeglądał.
- Nie teraz. - Widząc jednak, posmutniałą twarz koleżanki nie potrafiącej ukryć rozczarowania dodał - Może później...
Dziewczyna zacisnęła usta. Odwróciła się na pięcie i podeszła do Michała.
- Zatańczymy?
- Z tobą zawsze. - Chłopak objął ją w pół i poprowadził na środek pokoju. - Jarek, puść coś szybkiego - rzucił przez ramię do kolegi. Po chwili dołączyli do nich pozostali. Tylko Karol stał oparty o ścianę, patrząc na wirujące pary.
Karolina była w swoim żywiole. Lubiła tańczyć i wiedziała, że robi to dobrze. Widziała rozognione spojrzenia chłopców śledzących jej ruchy, czuła nieomal dotyk tych spojrzeń na swym ciele. Ruchy jej były coraz bardziej zmysłowe, prowokujące. Kontem oka zauważyła Michała oblizującego wargi. Roześmiała się. Jednak nie przestała. Prowokowała go ruchami gibkiego ciała, delikatnym subtelnym uśmiechem. Widziała jak Michał pręży mięśnie klatki, przysuwa się coraz bliżej, udając, że przeszkadzają mu inni tańczący, by tylko stanąć jak najbliżej tańczącej Karoliny. W tej samej chwili muzyka zmieniła się i popłynęła spokojna ballada. Michał przytrzymał Karolinę za łokieć. Objął ją i przytulił. Wolno kołysali się w takt muzyki. W pewnym momencie dziewczyna uczuła, że chłopak pocałował ją w czubek głowy. Zdziwiona i rozbawiona podniosła głowę. W tej samej chwili Michał spuścił głowę i delikatnie pocałował ją w usta. Odsunęła się delikatnie, jednak nie wysunęła się z jego ramion. Tańczyli dalej. Karolina przytulona do ramienia Michała dyskretnie rozejrzała się po pokoju. Jednak Korol nie przyglądał się już tańczącym skupiony na czasopiśmie, które akurat przeglądał.
