Piękno Natury  zobacz opis świata »

Dopis 23:" W betonowym świecie" Autor:...

« poprzedni dopis
 


" W betonowym świecie"

Autor: Afrodite



Stąpałam po betonowych uliczkach

Dotykałam matki Ziemi

uwięzionej pod zimnym cementem

Rozglądałam się wokół

szukając jej duszy

Była uśpiona

w nagich drzewach

pnących się dumnie ku niebu

wysokich, pełnych dumy i godności

Pozbawionych liści

lecz wciąż pełnych siły życia

Z szarych bloków wyłaniała się

spłowiała zieleń

więdnące kwiaty

szukające

z rozpaczą

ostatnich słońca promieni

Niebo było tak zimne,

tak czyste, nieruchome, błękitne

Zazdrościło Ziemi, która żyje

Ono wciąż to samo

zmieniało tylko barwę

z szarej na błękitną

Widziałam piękno

ukryte w ciszy i nostalgii

schowane za kurtyną przemijania

nieuchwytne w zgiełku myśli

a jednak wieczne

dostępne w ciszy serca

Domaga się wyłącznej uwagi

każe zapomnieć o smutku

odciąga od szarości

kusi idealizowanym zakątkiem

natury

jakimś cudem przetrwałym

w betnowym świecie

straconych ideałów

Widziałam piękno

dmuchnęłam w nie, jak w bańkę mydlaną

nie odleciało

wypełniło mnie szczęściem

jakiego nie znałam

Potknęłam się o wczoraj

jutro podało mi rękę

w blasku roześmianego słońca

odkryłam samą siebie

jak złotego liścia

porzuconego

na szarej uliczce
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 4

Ono wciąż t[o] samo





Potknęłam się o wczoraj

jutro podało mi rękę - baaaaaaaaaardzo mi się to podoba. Muszę zapamiętać :) Może kolejne jutro poda mi rękę?

Oj, dziękuję bardzo:)

proszę ;)

;) Ciekawy dopis, bardzo ładny.

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.