W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 726:Wiem że nie zrozumiesz , ale może pomyślisz...

« poprzedni dopis
 
Wiem że nie zrozumiesz,

ale może pomyślisz.

Twoje zrozumienie

byłoby moim niebytem.



Jest twój na zawsze,

mój na teraz.

Z tobą spędza weekendy,

ze mną dnie,

czasem noce.



Namiętność którą miał dla ciebie,

dziś mnie oddaje.

Drżące dłonie oplatające niegdyś twe ciało,

dziś moje uda pieszczą.



Rozbudziłam jego zmysły,

które ty uśpiłaś.

Urzeczywistniłam jego pragnienia,

którymi ty wzgardziłaś.



Czyż winna jestem czyniąc go szczęśliwym?

wszak twoim jest mężem, nie moim…





…mój również by tego nie zrozumiał.

 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 4

Bardzo życiowy poemat, podoba mi się :)


Delikatne podejście do tematu,a jednak dające wiele do myślenia. Jednym słowem - majstersztyk ^^ Daję +


Dziękuję Wam, cieszę się że podoba się nie tylko mnie. Czasami sprzyjające miejsce i czas pozwalają na zupełnie nieoczekiwane ubranie myśli w słowa.


Mnie również się podoba. Plusik się należy :)


Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.