Wypadki przy pracy

Opis świata:

Wiktor to zwyczajny chłopak – przeciętnej urody, szczupły, wysoki szatyn o brązowych oczach. Ubiera się klasycznie i nie przyciąga swoim wyglądem uwagi. Zachowaniem jednak… Dosyć często budzi zainteresowanie i, delikatnie mówiąc, wesołość otoczenia. Ma dwadzieścia dwa lata i jest studentem psychologii na UW. Nie wie jeszcze, co chce robić po skończeniu studiów. Pod koniec drugiego roku, zaczął zawalać egzaminy, na co jego rodzice zareagowali stanowczo – odcięli mu dostęp do rodzinnych funduszy. Dotychczas beztroski młodzieniec, musi zacząć sam się utrzymywać. Jako, że uzdolnień wielu nie ma, owocuje to w sporo prześmiesznych sytuacji. Pierwszym miejscem, do którego trafia, jest mała knajpka na warszawskiej starówce o wdzięcznej nazwie „Robaczek”.



Niech to będzie historia Owcy zagubionej w wielkim mieście, która przez swoją nieudolność nigdzie nie może długo zagrzać miejsca. Koncentrujcie się raczej na głównym bohaterze. Wątki poboczne w porządku, aczkolwiek z umiarem i również w nastroju radosnym.

Opowiadanie zaczyna się w chwili, kiedy Wiktor jedzie do ‘Robaczka’ na rozmowę w sprawie pracy na stanowisku barmana.



Uwaga! Nie przewiduję dla Wiktora żadnej dziewczyny, przynajmniej na razie. Skupmy się na jego perypetiach ;)



Teraz kilka uwag ogólnych. To opowiadanie powstaje poniekąd w oparciu o moje własne doświadczenia :) Poza tym, pomyślałam, że każdemu z nas przydarzyły się kiedyś „wypadki przy pracy” – albo sami w nich uczestniczyliśmy, albo byliśmy ich świadkami - dlaczego więc z tego nie skorzystać? Niech będzie niebanalnie i wesoło, bo to po trosze historia każdego z nas!



Nie przejmujcie się nieznajomością stolicy, miejsca pracy Wiktora mogą być w stu procentach wymyślone. Stawiajcie go w sytuacjach kompromitujących, graniczących z absurdem. Możecie bazować na tym, czego doświadczaliście sami – byłoby to nawet wskazane :)



Oona, ze specjalną dedykacją dla Ciebie :*



Ps. Wszystkie wpisy na niskim poziomie kasuję bez wyrzutów sumienia! < zaciera ręce >