W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 426:„Wyspa zapomnienia” Otulona...

« poprzedni dopis
 
„Wyspa zapomnienia”



Otulona ciepłym swetrem

w kolorowym bajecznym świecie

zanurzam dnia wspomnienie

odchodzę z pustych miejsc

Oczy świata tęskniące zamykając

By nie wspominać codzienności

Zagłębiając migotliwe myśli swoje

maleńkiego mego świata wyśnione

By zamieszkać na wyspie zapomnienia

w otchłani niepamięci dnia

Być tam mgnienie wrócić

Zgaśnięciem nadziei ostatniej

pognębiona

ku szarej codzienności dnia.



 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

*Być tam mgnienie[m] wrócić


Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.