Miłość nie jedno ma imię  zobacz opis świata »

Dopis 10:"Z całych sił" Kiedyś nasze piękno...

« poprzedni dopis
 
"Z całych sił"



Kiedyś

nasze piękno przeminie

trud zwykłych dni

wyryje piętno żalu

na naszych twarzach

i będziemy chcieli zasnąć

choć sen wzbudzi lęk

kiedyś zwycięży nasz czas

niewidzialny wróg

niewinny swej zbrodni

zdmuchnie cały arsenał

chwil jedynych



Lecz wtulając się w Twe ramiona

poczuję twą kruchą niepewną miłość

skryję się w słowach bez pokrycia

w naiwnej wierze że zostaniesz

pokonam czas

pokonam śmierć

na tę jedną chwilę

rozświetlimy nasz wspólny mikrokosmos

tym co umiera najpiękniej

z godnością

upadłego Anioła



Nim zdmuchnie nas jesień życia

zgaśnie iskierka istnienia

zapłoniemy z całych sił

w tym ogniu



Autor: ja
 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 0

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.