W ochronie przed zapomnieniem.  zobacz opis świata »

Dopis 441:„Żar naszych ciał” Jesteśmy...

« poprzedni dopis
 
„Żar naszych ciał”

Jesteśmy sami

W czterech ścianach

Sami

Słychać tylko nasz oddech

Gorący

Namiętny

Spragniony

Para maluje białe kwiaty na szybie

Słońce prześwieca przez ich płatki

I nas oświetla

Całujesz mnie

I z ramion wypuścić nie chcesz

Twoje dłonie dotykają mego ciała

Tak przez Ciebie rozpalonego

Patrzysz na mnie i widzisz

Błyski szczęścia w oczach

Ja patrzę na Ciebie

Widzę mężczyznę mego życia

Wiec dotknij mnie

Jeszcze jeszcze

Niech Twe ręce poznają moje ciało

Każdy zakamarek

Ja tak tego chce

A gdy poznasz mnie całą

Nie zostawiaj

Zostań

Zostań

Już na zawsze

Jesteśmy sami

Nikt nam nie przeszkodzi

Wiec się rozluźnij

Jesteś taki spięty

Powiedz te dwa słowa na które czekam

Te które dają mi siłę do życia

Te słowa

Dwa małe słowa a jak ważne

A wtedy oddam Ci się cała

I świat dla nas zniknie

Będziemy tylko my

I nasze złączone ciała

Na zawsze



 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 0

Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.