***
Zdzisław widząc, że kobiety zajęły się przeglądaniem nowych nabytków Elżbiety i przewidując, że za moment nastąpi pokaz mody, zrezygnowany włączył telewizor.
- Kiedy wróci Daniel? Jakoś zatęskniłem za męskim towarzystwem...
Obie zachichotały.
- Tato, nie przesadzaj... Zobaczysz jak teraz twoja żona wypięknieje. A Daniel wróci dopiero wieczorem. - Justyna z Elżbietą zgarnęły torby i przeniosły się do sypialni.
Wieczorem, gdy Daniel wszedł do mieszkania, pierwszym jego obowiązkiem było pochwalenie nowej kreacji sylwestrowej matki. Gdy już należycie wymienił wszystkie pochwały na temat nowej sukni rzekł z tajemniczym uśmiechem:
-Ja też mam dla ciebie niespodziankę - z tymi słowami objął Justynę i pocałował ją w szyję. - wyobraź sobie, jutro jedziemy w Beskidy.
- Jak to w Beskidy? - Justyna szeroko otworzyła oczy. - O czym ty mówisz?
- Tak, jutro rano nas spakujesz. A gdy rodzice pojadą, my też ruszamy...Jutrzejszą noc spędzimy już w Krynicy - Zdrój... - Jeszcze raz ucałował Justynę, i mrugnął łobuzersko do ojca.
Następnego poranka dom przypominał pobojowisko. Elżbieta pakując swój bagaż, co chwila instruowała Justę, co ta ma zabrać w podróż z jej specjałów.
-Ja tego z powrotem nie będę tachać, a wam się przyda.
Około południa wszystko było gotowe i obie rodziny rozjechały się w dwóch różnych kierunkach.
Wieczorem Justyna i Daniel dotarli do "Cichej chaty", uroczego pensjonatu z wielkim ogrodem. Zmęczeni podróżą, wyładowali bagaż i od razu poszli do pokoju.
Rankiem zerwali się już o świcie. Świeże, czyste powietrze, cisza i wrażenia zbliżających się niespodzianek, nie pozwoliły na wylegiwanie się w łóżku.
To ja pobiegnę zamówić miejsce w dzisiejszym kuligu, a ty rozpakuj rzeczy. - Daniel od rana wykazywał wyśmienity humor. Niespodzianka udała się! Justa była zachwycona wyprawą.
W południe zgodnie poszli na rynek. Kilkoro młodych ludzi sadowiło gości w poszczególnych saniach, okrywając im nogi baranicą. Konie potrząsały głowami, dźwięczały janczary.
-Za pół godziny ruszmy – zawołał przewodnik. – Justyna przytuliła się do Daniela. Ich sanie powoli wymijały inne, do których pasażerowie dopiero się gramolili.
-Będziemy w przodzie - westchnęła radośnie.
Zdzisław widząc, że kobiety zajęły się przeglądaniem nowych nabytków Elżbiety i przewidując, że za moment nastąpi pokaz mody, zrezygnowany włączył telewizor.
- Kiedy wróci Daniel? Jakoś zatęskniłem za męskim towarzystwem...
Obie zachichotały.
- Tato, nie przesadzaj... Zobaczysz jak teraz twoja żona wypięknieje. A Daniel wróci dopiero wieczorem. - Justyna z Elżbietą zgarnęły torby i przeniosły się do sypialni.
Wieczorem, gdy Daniel wszedł do mieszkania, pierwszym jego obowiązkiem było pochwalenie nowej kreacji sylwestrowej matki. Gdy już należycie wymienił wszystkie pochwały na temat nowej sukni rzekł z tajemniczym uśmiechem:
-Ja też mam dla ciebie niespodziankę - z tymi słowami objął Justynę i pocałował ją w szyję. - wyobraź sobie, jutro jedziemy w Beskidy.
- Jak to w Beskidy? - Justyna szeroko otworzyła oczy. - O czym ty mówisz?
- Tak, jutro rano nas spakujesz. A gdy rodzice pojadą, my też ruszamy...Jutrzejszą noc spędzimy już w Krynicy - Zdrój... - Jeszcze raz ucałował Justynę, i mrugnął łobuzersko do ojca.
Następnego poranka dom przypominał pobojowisko. Elżbieta pakując swój bagaż, co chwila instruowała Justę, co ta ma zabrać w podróż z jej specjałów.
-Ja tego z powrotem nie będę tachać, a wam się przyda.
Około południa wszystko było gotowe i obie rodziny rozjechały się w dwóch różnych kierunkach.
Wieczorem Justyna i Daniel dotarli do "Cichej chaty", uroczego pensjonatu z wielkim ogrodem. Zmęczeni podróżą, wyładowali bagaż i od razu poszli do pokoju.
Rankiem zerwali się już o świcie. Świeże, czyste powietrze, cisza i wrażenia zbliżających się niespodzianek, nie pozwoliły na wylegiwanie się w łóżku.
To ja pobiegnę zamówić miejsce w dzisiejszym kuligu, a ty rozpakuj rzeczy. - Daniel od rana wykazywał wyśmienity humor. Niespodzianka udała się! Justa była zachwycona wyprawą.
W południe zgodnie poszli na rynek. Kilkoro młodych ludzi sadowiło gości w poszczególnych saniach, okrywając im nogi baranicą. Konie potrząsały głowami, dźwięczały janczary.
-Za pół godziny ruszmy – zawołał przewodnik. – Justyna przytuliła się do Daniela. Ich sanie powoli wymijały inne, do których pasażerowie dopiero się gramolili.
-Będziemy w przodzie - westchnęła radośnie.
