Poematowa zabawa  zobacz opis świata »

Dopis 393:Zupa z trocin Podłoga pełna...

« poprzedni dopis
 
Zupa z trocin

Podłoga pełna wymiocin

Pył żrący ściany

W kącie piramida szkła

Łzy cieknące z nieba

Przez dach dziurawy.

To wszystko na co cię stać?

Potoś mnie wezwała?

Ale beznadzieja...

Ty chyba nic nie myślałaś,

Głupia chwili ofiaro

Opętana pożądaniem

Jak królewskim szalem.

Skazany na życie,

Skazany na tułaczkę,

Błądzenia po omamach,

Niedoścignionych snach,

W których nowe życie

To nie konieczna ofiara

Złożona na poczet przyszłości

Kapryśnej, pełnej niestałości.



***



Na granicy życia



 
Oceń dopis: |
 

Komentarze: 1

* Podłoga[,]


* Pył[,]


* Łzy[,]


* wszystko[,] na


* Po[ ]to[/ś]


* ofiaro[,]


* nie[/ ]konieczna ofiara[,]


Aby móc dodać komentarz musisz być zalogowany.